Beste behin ere, Euskal Herriko Koordinadora Feminista Abolizionistatik (EHFAK), martxoaren 8a dela eta, gure ahotsa altxatu dugu publikoki, gizarteari gogorarazteko prostituzioa, pornografia eta alokairuko sabelak emakumeen aurkako muturreko indarkeria moduak direla.
Pornografia filmatutako sexu-indarkeria da, eta funtzio pedagogikoa betetzen du gure gizartean, gizonei eta emakumeei erakusten baitie zer sexu-praktika egin behar dituen bakoitzak emakumeentzako proposamen askatzailearen itxurapean, benetan emakumeen aurkako muturreko indarkeria-praktikak direnean, eta beren sexu-rolaren parte izateagatik onartzeko eskatzen zaie.
Gizarteak zalantza handirik gabe onartzen du sexu-indarkeriaren praktika horiek errepikatzea, gizonei bortxatzen eta emakumeei otzanak izaten irakasten dietenak. Pornografiak prostituzioarekin duen lotura argia da, gizonek pornografian ikasten dituzte gero prostituzioan esperimentatu nahi dituzten praktikak.
Horrela, bada, sexualitate maskulino patriarkalaren ereduak oso ondo diseinatutako erakusleihoa du pornografiarekin, emakumeek eta gizonek gure bizitzaren alderdi horretan izan nahi duten zeregina adierazten diguna.
Prostituzioa eta pornografia onartuak dira sozialki, onespenaren argudio faltsuarekin, baina horren atzean baimen akastun bat dagoela ezkutatzen da, emakumeok egunero jasaten dugun mendetasunean, aukera-faltaren, pobreziaren eta hezkuntza-bizitza oso baten ikaskuntzaren baldintzatzaileengatik.
Une honetan, prostituzioa herrialde pobretuetako emakumeez elikatzen da gehienbat. Herrialde horietan, pertsonen salerosketa hobeto instalatuta dago, herrialde aberatsetan sexuindustria kriminalak duen eskaera gero eta handiagoari erantzuteko.
Gero eta gazteagoak diren eta ahultasun handiagoko egoeran dauden emakumeen eskaria, eta horrek emakumeen kontrola errazten du Only Fans eta prostituziorako online beste plataforma batzuen bidez.
Gizonengan ere jarri nahi dugu arreta. Harrigarria da sozialki haserrea ez eragitea objektu gisa kontsumitzeko gorputz huts bihurtzen gaituzten gizonak izaten jarraitzeak, emakumeen bizitza merkantilizatuz, haiek desiratzen ez dituztela kontuan hartu gabe, ezta sistema prostituzionalean sartzera bultzatu dituzten inguruabarrak ere. Horrek gizonen misoginia sakona ez ezik, gizarte osoarena ere islatzen du.
Horregatik guztiagatik, beste behin ere, Estatuko Gobernuari eskatzen diogu onar dezalaProstituzio Sistemaren Abolizioari buruzko Lege Organikoa (LOASP-), mugimendu feministak hain egoki diseinatu duena, eta prostituzio-egoeran dauden emakumeek eskubide guztiak izateko bide gisa ulertzen duguna, behingoz desaktiba daitezen sexu-erabileraren eta emakumeen abusuaren pribilegio maskulinoak, ez soilik hezkuntzatik, baizik eta jokabide horiek sexu-indarkeriazko ekintza gisa zehatzetik, eta onura ekonomiko izugarriak lortzen dituen proxenetismo antolatua gaitzetsi eta zehatzeko, harik eta prostituzio-sistema (pornografia barne) maila globalean legez kanpoko ekonomiaren bigarren negozio bihurtu arte, emakumeen bizitza egunero merkantilizatuz eta emakumeen sexu-salerosketa elikatuz.
Alokairuko sabelak oso errealitate krudela dira, eta, gure herrialdean legez kanpokoa izan arren, onarpen soziala lortzen du, herrialde pobreetako emakumeak “ugaltzeko ontzi” bihur daitezen, “lehen munduko” herrialdeetako pertsonentzat.
Neoliberalismoak beste ildo bat aurkitu du emakumeen ugalketa-gaitasunean, eta eskura dituen baliabide guztiak erabiltzen ari da praktika hori normalizatzeko. Feministok ezin dugu onartu emakumeen eta haurren duintasunaren aurka doan errealitate hori.
Horregatik guztiagatik, zuen hirietako deialdi abolizionistekin bat egitera animatzen zaituztegu berriro, emakume guztientzako agenda feminista defendatzen jarraitzeko.
Gora borroka feminista!
EUSKAL HERRIKO FEMINISTA ABOLIZIONISTEN KOORDINAKUNDEA
